EPS 100-031 DACH-PODŁOGA EXTRA

EPS 100-031 DACH-PODŁOGA EXTRA to grafitowy (szary) styropian do izolacji podłóg, stropów i dachów płaskich. Ma taką samą wytrzymałość na ściskanie jak biały EPS 100, CS(10) = 100 kPa, ale znacznie niższy współczynnik przewodzenia ciepła, λD = 0,031 W/(m·K). Pozwala to uzyskać wymaganą izolacyjność przy mniejszej grubości warstwy. Ma to znaczenie przy ograniczonej wysokości podłogi, przy modernizacji budynków i przy dachach, na których liczy się wysokość attyki lub progów.

Parametry deklarowane

• współczynnik przewodzenia ciepła λD: 0,031 W/(m·K)
• naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu CS(10): ≥ 100 kPa
• wytrzymałość na zginanie: BS150, ≥ 150 kPa
• obciążenie obliczeniowe, przy którym pełzanie nie przekracza 2%: ≤ 30 kN/m² (3000 kg/m²)
• odkształcenie pod obciążeniem w podwyższonej temperaturze: DLT(1)5, ≤ 5%
• klasa reakcji na ogień: E
• opór cieplny przykładowo: 100 mm – RD = 3,20 m²·K/W, 200 mm – RD = 6,45 m²·K/W
• wymiary płyty: 1000 × 500 mm, od 50 mm również z krawędzią frezowaną

Co zyskujemy dzięki grafitowi

Drobiny grafitu ograniczają przenoszenie ciepła przez promieniowanie wewnątrz struktury płyty. Płyta EPS 100-031 o grubości 100 mm ma opór cieplny RD = 3,20 m²·K/W, a biała płyta EPS 100-036 tej samej grubości RD = 2,75 m²·K/W. Na dachu płyta grafitowa 200 mm ma opór 6,45 m²·K/W. Aby uzyskać podobny efekt płytami białymi EPS 100-036, potrzeba ok. 23–24 cm.

Co oznacza wytrzymałość 100 kPa

Parametr CS(10) określa nacisk, przy którym płyta ulega ściśnięciu o 10% swojej grubości, czyli około 10 ton na metr kwadratowy. Jest to wartość badawcza, a nie dopuszczalne obciążenie stałe. Dla obciążeń długotrwałych karta techniczna podaje 30 kN/m², czyli około 3 tony na metr kwadratowy. Przy takim obciążeniu powolne dogniatanie się płyty (pełzanie) nie przekracza 2% jej grubości.

Polskie Stowarzyszenie Producentów Styropianu (PSPS) wyjaśnia tę zależność prostą regułą. Dopuszczalne obciążenie długotrwałe przyjmuje się jako ok. 30% wartości CS(10); dla CS(10) 100 kPa daje to 30 kN/m². Przy takim nacisku, rozłożonym równomiernie, płyta po 50 latach nie powinna się ścisnąć o więcej niż 2% grubości. Warstwa o grubości 20 cm może więc w tym czasie osiąść najwyżej o ok. 4 mm.

Zastosowanie w podłogach

Płyty stosuje się jako izolację podłóg na gruncie i stropów pod wylewkę, także z ogrzewaniem podłogowym, oraz pod podkłady z płyt prefabrykowanych. W typowym domu jednorodzinnym na izolację działają:

• wylewka cementowa o grubości 5–6,5 cm: ok. 1,1–1,45 kN/m² (110–145 kg/m²)
• płytki ceramiczne wraz z klejem: ok. 0,3–0,5 kN/m² (30–50 kg/m²)
• obciążenie użytkowe pomieszczeń mieszkalnych według PN-EN 1991-1-1: 1,5 kN/m² (ok. 150 kg/m²)
• zastępcze obciążenie od ścianek działowych: 0,5–1,2 kN/m² (50–120 kg/m²)

Łączny nacisk wynosi zwykle 3,5–4,5 kN/m², czyli około 350–450 kg/m². Jest to wartość 7–8 razy mniejsza od obciążenia długotrwałego podanego w karcie i ponad 20 razy mniejsza od wartości CS(10).

Zastosowanie na dachach płaskich

Karta techniczna przewiduje stosowanie płyt w stropodachach pełnych bez dostępu, czyli na dachach, na które wchodzi się wyłącznie w celu przeglądów i konserwacji. Płyty leżą bezpośrednio pod pokryciem z papy lub membrany i przejmują ciężar śniegu oraz nacisk osób wchodzących na dach. Obciążenia takiego dachu przedstawiają się następująco:

• pokrycie papowe: ok. 0,1 kN/m² (ok. 10 kg/m²)
• śnieg według PN-EN 1991-1-3, dla większości obszaru Polski: ok. 0,6–1,3 kN/m² (60–130 kg/m²), na terenach górskich więcej
• obciążenie dachu dostępnego wyłącznie w celu konserwacji: ok. 0,4 kN/m² (40 kg/m²)

Łącznie daje to zwykle 1–2 kN/m², wielokrotnie mniej niż obciążenie długotrwałe podane w karcie. Chwilowy nacisk stopy osoby serwisującej dach, rzędu kilkudziesięciu kPa, płyta przenosi bez trwałych odkształceń. Parametr DLT(1)5 potwierdza stabilność płyty pod obciążeniem w podwyższonej temperaturze, np. pod nagrzanym latem ciemnym pokryciem.

Wskazówki wykonawcze

• Ochrona przed słońcem. Szare płyty silnie nagrzewają się w słońcu i mogą się odkształcać. W czasie składowania i montażu, także na dachu przed ułożeniem pokrycia, należy je bezwzględnie chronić przed bezpośrednim nasłonecznieniem. Według badań opublikowanych przez PSPS nieosłonięta płyta grafitowa nagrzewa się w słońcu do 80–90°C, czyli blisko temperatury, w której styropian traci sztywność. Paczki należy trzymać pod jasną, nieprzezroczystą osłoną, a płyt trwale odkształconych nie wbudowywać.
• W podłodze na gruncie płyty układa się na podkładzie betonowym, oddzielone warstwą izolacji przeciwwilgociowej. Płyty układa się warstwowo, z przesunięciem styków. Na styku podłogi ze ścianami i słupami należy wykonać dylatację.
• Styropian nie jest odporny na płomień ani na rozpuszczalniki. Papy termozgrzewalnej nie zgrzewa się bezpośrednio na płytach. Najpierw układa się papę podkładową mocowaną mechanicznie lub klejoną na zimno. Rozwiązaniem alternatywnym jest grafitowa płyta laminowana papą STYRPAPA 100 EXTRA.
• Płyty na dachu należy zamocować mechanicznie lub przykleić, aby zabezpieczyć je przed działaniem wiatru. Rodzaj i liczbę łączników określa projekt.

Informacja końcowa

Podane parametry są wartościami deklarowanymi przez producenta w karcie technicznej wyrobu. Wartości obciążeń i przykładowe grubości mają charakter poglądowy i nie zastępują obliczeń. O doborze rodzaju i grubości izolacji w konkretnym budynku decyduje projektant, a przed zamówieniem należy sprawdzić aktualną deklarację właściwości użytkowych wyrobu.