EPS 70-038 FASADA

EPS 70-038 FASADA to twardy biały styropian fasadowy do ocieplania ścian w systemach ETICS. Jako jedyna płyta elewacyjna GENDERKA ma deklarowaną wytrzymałość na ściskanie, CS(10) 70 kPa. Łączy ją z wytrzymałością na rozciąganie TR100 i wysoką sztywnością BS115. Dzięki temu jest przeznaczona do elewacji, w których izolacja jest bardziej narażona mechanicznie: pod ciężkie okładziny, np. płytki klinkierowe, w strefach przyziemia i w miejscach narażonych na uderzenia.

Parametry deklarowane

• współczynnik przewodzenia ciepła λD: 0,038 W/(m·K)
• naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu CS(10): ≥ 70 kPa
• wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych: TR100, ≥ 100 kPa
• wytrzymałość na zginanie: ≥ 115 kPa
• stabilność wymiarowa w warunkach normalnych: DS(N)2, ± 0,2%
• stabilność wymiarowa w podwyższonej temperaturze: DS(70,-)2, ≤ 2%
• tolerancje wymiarów: grubość ± 1 mm, długość i szerokość ± 2 mm, płaskość ± 5 mm
• klasa reakcji na ogień: E
• opór cieplny przykładowo: 150 mm – RD = 3,90 m²·K/W, 160 mm – RD = 4,20 m²·K/W
• wymiary płyty: 1000 × 500 mm, od 50 mm również z krawędzią frezowaną

Co wyróżnia tę płytę

• Wytrzymałość na ściskanie (CS(10)). Zwykłe płyty elewacyjne nie deklarują tej cechy, bo na tynkowanej ścianie płyta nie przenosi nacisku. Wartość 70 kPa oznacza, że płytę ściska o 10% grubości dopiero nacisk ok. 7 ton na metr kwadratowy. Twarda płyta lepiej znosi docisk talerzyków łączników, uderzenia i miejscowe naciski od ciężkiej okładziny. Mniej się też wgniata przy pracach elewacyjnych. Norma PN-EN 13163 zalicza płyty z deklarowanym CS(10) do typu przenoszącego obciążenia. Na ścianach stosuje się je wtedy, gdy izolacja ma pracować na ściskanie.
• Wytrzymałość na rozciąganie (TR100). Określa, jaką siłę odrywającą płyta przenosi w kierunku prostopadłym do ściany. Od niej zależy trwałość połączenia kleju, płyty i warstwy wykończeniowej, m.in. przy ssaniu wiatru. TR100 to poziom zalecany dla systemów ETICS.
• Sztywność (BS115). Płyta jest odporna na łamanie i uszkodzenia krawędzi przy transporcie, docinaniu i montażu.
• Izolacyjność. Przy λD = 0,038 W/(m·K) izoluje tak samo jak EPS 038 FASADA MAX. Płyta 160 mm ma opór cieplny RD = 4,20 m²·K/W.

Wymagana grubość ocieplenia zależy od materiału muru. Przykładowe obliczenia opublikowane przez Polskie Stowarzyszenie Producentów Styropianu (PSPS) dotyczą wymagania Uc ≤ 0,20 W/(m²·K), z poprawką na łączniki i niedokładności wykonania. Ściana z betonu komórkowego o grubości 24 cm spełnia je z ok. 13 cm styropianu białego o λ 0,040 albo z ok. 10 cm grafitowego o λ 0,031. Ściana z pustaka ceramicznego o grubości 25 cm wymaga ok. 17 cm styropianu białego albo ok. 13 cm grafitowego. Stowarzyszenie zaleca do ociepleń ścian płyty o λ nie wyższej niż 0,040 W/(m·K).

Okładzina klinkierowa na ociepleniu

Płytki klinkierowe na ociepleniu ETICS są znacznie cięższe od tynku cienkowarstwowego. Tynk z warstwą zbrojoną waży orientacyjnie 5–10 kg/m². Płytki klinkierowe z klejem i fugą ważą ok. 25–40 kg/m², czyli kilkakrotnie więcej. Ten ciężar przejmuje klej łączący izolację ze ścianą, a sztywna okładzina dodatkowo pracuje przy nagrzewaniu i stygnięciu elewacji. Dlatego ocieplenie pod klinkier wykonuje się wyłącznie w kompletnym systemie ociepleń przeznaczonym do okładzin ceramicznych, zgodnie z jego krajową lub europejską oceną techniczną. To dokumentacja systemu wskazuje dopuszczony rodzaj płyt, masę i format płytek oraz maksymalną wysokość budynku. Warto wiedzieć, że europejskie zasady oceny ociepleń wykańczanych tynkiem nie obejmują płytek ceramicznych ani klinkierowych. Dlatego system pod klinkier musi mieć własną ocenę techniczną, w której taka okładzina jest wymieniona wprost. W takich systemach wymaga się zwykle:

• płyt o wytrzymałości na rozciąganie co najmniej TR100, często także twardszych, o podwyższonej wytrzymałości na ściskanie,
• klejenia płyt do ściany na większej powierzchni, co najmniej ok. 60%,
• łączników mechanicznych z trzpieniem stalowym, osadzanych przez siatkę zbrojącą, w liczbie kilku sztuk na metr kwadratowy,
• elastycznych klejów do płytek i starannie wypełnionych fug, zwykle o szerokości 8–15 mm,
• podziału elewacji dylatacjami na pola.

EPS 70-038 FASADA spełnia wymaganie TR100, a dodatkowo ma deklarowaną wytrzymałość na ściskanie. Dlatego spośród płyt elewacyjnych GENDERKA jest najwłaściwszym wyborem pod okładziny klinkierowe. Przed zakupem trzeba sprawdzić w dokumentacji wybranego systemu, czy płyty o takich parametrach są w nim dopuszczone.

Zastosowanie

Według karty technicznej płyty przeznaczone są do izolacji:

• ścian w bezspoinowych systemach ociepleń (ETICS),
• ścian z okładziną i wentylowaną szczeliną powietrzną,
• wieńców wykonanych jako szalunek tracony pod tynk, nadproży i ościeży,
• stropów od spodu w bezspoinowych systemach ociepleń,
• stropów żelbetowych, także jako deskowanie tracone.

Wskazówki wykonawcze

• Płyty przykleja się klejami cementowymi, piankami poliuretanowymi lub masami bitumicznymi na bazie dyspersji wodnej. Substancje zawierające rozpuszczalniki organiczne niszczą styropian.
• Płyty klei się metodą obwodowo-punktową. Na obrzeże płyty nanosi się pasmo zaprawy o szerokości 3–6 cm, a na środek 3–6 placków o średnicy 10–15 cm. Po dociśnięciu klej powinien pokrywać powierzchnię wymaganą przez producenta systemu, zwykle co najmniej 40%. Nie wolno kleić płyt wyłącznie na placki ani łączyć zaprawy klejowej z klejem poliuretanowym. Płyty układa się mijankowo, jak cegły w murze, z przesunięciem styków o co najmniej 15 cm. Styk płyt powinien wypadać co najmniej 10 cm od krawędzi okna lub drzwi, bo w tych miejscach najłatwiej pęka tynk. Szczeliny między płytami wypełnia się paskami styropianu lub pianką niskoprężną, nigdy zaprawą klejową, bo tworzy ona mostki termiczne.
• Łączniki mechaniczne (kołki) osadza się dopiero po związaniu kleju, zwykle po 24 godzinach, w temperaturze powyżej 0°C. Według wytycznych Stowarzyszenia na Rzecz Systemów Ociepleń potrzeba ich co najmniej 4 sztuk na metr kwadratowy. Przy narożnikach budynku, gdzie wiatr najmocniej odrywa ocieplenie, stosuje się ich więcej. Dokładną liczbę podaje projekt. Talerzyk kołka zagłębionego w styropianie przykrywa się zaślepką ze styropianu, a nie klejem. Inaczej na elewacji mogą z czasem pojawić się ciemne kropki w miejscach kołków. Przy okładzinie ceramicznej rodzaj, liczbę i sposób osadzenia łączników określa dokumentacja systemu.
• Warstwę zbrojoną lub okładzinę należy wykonać bez zbędnej zwłoki. Pod wpływem słońca powierzchnia płyt żółknie, a pożółkłe płyty trzeba przed wykonaniem warstwy zbrojonej przeszlifować.
• Warstwa zbrojona, czyli klej z zatopioną siatką z włókna szklanego, musi mieć grubość wymaganą przez producenta systemu. Zbyt cienka warstwa słabiej chroni ocieplenie przed uderzeniami i gradem, pęka i może odebrać systemowi klasyfikację nierozprzestrzeniania ognia (NRO).
• W ociepleniu ETICS stosuje się komplet składników jednego systemu ociepleń. Łączenie klejów, siatek i tynków z różnych systemów jest niezgodne z przepisami i odbiera gwarancję systemu. Klasa E dotyczy samej płyty. O właściwościach ogniowych elewacji decyduje cały system. Klasyfikację nierozprzestrzeniania ognia (NRO) system uzyskuje dla określonej maksymalnej grubości i gęstości płyt. Przy twardych płytach trzeba sprawdzić w dokumentacji systemu, czy mieszczą się w tym zakresie.
• Europejskie zasady oceny systemów ociepleń zakładają, że ETICS ze styropianem prawidłowo wykonany i konserwowany będzie użytkowany przez 50 lat, a w praktyce często dłużej. Jest to przewidywany okres użytkowania, a nie gwarancja.

Informacja końcowa

Podane parametry są wartościami deklarowanymi przez producenta w karcie technicznej wyrobu. Masy okładzin i przykładowe grubości mają charakter poglądowy. Wymaganą grubość ocieplenia ściany dobiera projektant. Przy okładzinach ceramicznych rozstrzyga dokumentacja zastosowanego systemu ociepleń. Przed zamówieniem należy sprawdzić aktualną deklarację właściwości użytkowych wyrobu.