STYRAK EPS T
STYRAK to elastyczny styropian akustyczny typu EPS T, przeznaczony do wykonywania podłóg pływających na stropach międzykondygnacyjnych: w budynkach mieszkalnych, hotelach i obiektach podobnego przeznaczenia. Jego zadaniem jest przede wszystkim ograniczenie przenoszenia dźwięków uderzeniowych, takich jak kroki, stukanie, upadające przedmioty czy przesuwane meble, do pomieszczeń położonych niżej.
Parametry deklarowane
- wskaźnik zmniejszenia poziomu uderzeniowego ΔLw: od 23 dB do 33 dB, zależnie od grubości
- ściśliwość: klasa CP2 (grubości 17/15–27/25 mm) lub CP3 (grubości 33/30–53/50 mm)
- współczynnik przewodzenia ciepła λD: 0,045 W/(m·K)
- wytrzymałość na zginanie: BS50, ≥ 50 kPa
- maksymalne obciążenie użytkowe warstwy posadzkowej według karty: ≤ 4,0 kN/m²
- klasa reakcji na ogień: E
- wymiary płyty: 1000 × 500 mm
| Grubość bez obciążenia / pod obciążeniem [mm] | ΔLw [dB] | Opór cieplny RD [m²·K/W] |
|---|---|---|
| 17 / 15 | 23 | 0,35 |
| 22 / 20 | 24 | 0,45 |
| 27 / 25 | 26 | 0,60 |
| 33 / 30 | 28 | 0,70 |
| 38 / 35 | 28 | 0,80 |
| 43 / 40 | 30 | 0,95 |
| 53 / 50 | 33 | 1,10 |
Jak działa podłoga pływająca
Norma PN-EN 13163 wyróżnia płyty EPS T jako osobny typ, przeznaczony wyłącznie do podłóg pływających. W stropach między kondygnacjami ogrzewanymi różnica temperatur nie przekracza zwykle 5°C, więc od izolacji wymaga się przede wszystkim właściwości akustycznych, a nie cieplnych.
W zwykłej podłodze posadzka jest sztywno związana ze stropem, więc uderzenie o podłogę wprawia strop w drgania i dźwięk przenosi się do pomieszczenia poniżej. W podłodze pływającej wylewka nie styka się ani ze stropem, ani ze ścianami. Spoczywa w całości na sprężystej warstwie STYRAKU. Powstaje układ „masa – sprężyna – masa”: ciężka wylewka i strop są oddzielone elastyczną warstwą, która tłumi drgania, zanim dotrą do konstrukcji.
Skuteczność płyty opisuje wskaźnik ΔLw, czyli o ile decybeli podłoga zmniejsza poziom dźwięków uderzeniowych. Zmniejszenie o 10 dB odbierane jest przez człowieka mniej więcej jako dwukrotne ściszenie. Grubsza płyta jest bardziej sprężysta i tłumi lepiej: od 23 dB przy płycie 17/15 mm do 33 dB przy płycie 53/50 mm.
Oznaczenie grubości, np. 22/20 mm, podaje grubość płyty przed obciążeniem i po obciążeniu wylewką. Płyta akustyczna jest celowo ściśliwa i po wykonaniu posadzki osiada o 2–3 mm. Tę różnicę uwzględnia się, planując wysokość warstw podłogi.
Układ warstw
Typowa podłoga pływająca na stropie składa się, licząc od dołu, z następujących warstw:
- Strop – oczyszczony i wyrównany. Instalacje prowadzone po stropie należy obsypać lub zalać warstwą wyrównawczą, tak aby płyty akustyczne leżały na płaskim podłożu i nie były przez rury przebijane.
- Płyty STYRAK – ułożone szczelnie, na styk, z przesunięciem spoin. Jeśli podłoga wymaga także izolacji cieplnej, np. nad nieogrzewaną piwnicą, dodaje się warstwę twardego styropianu podłogowego. Kolejność warstw i ich łączną ściśliwość określa projekt.
- Folia budowlana – ułożona na zakład, wywinięta na ściany. Chroni płyty przed zaciekaniem zaprawy w styki. Każda szczelina, którą beton połączy się ze stropem, stanie się mostkiem akustycznym.
- Taśma dylatacyjna – pas elastycznej izolacji ustawiony na całym obwodzie pomieszczenia, przy ścianach, słupach, pionach i ościeżnicach. Oddziela wylewkę od ścian. Karta techniczna wymaga bezwzględnie zdylatowania wylewki od elementów konstrukcyjnych.
- Wylewka (jastrych) – zazwyczaj cementowa lub anhydrytowa. Karta zaleca jej zbrojenie siatką lub włóknami. Grubość określa projekt, a w praktyce nie jest ona zwykle mniejsza niż ok. 5 cm.
- Posadzka – np. płytki lub panele. Listwy przypodłogowe mocuje się tylko do ściany, a styk posadzki ze ścianą wypełnia się materiałem elastycznym, nie sztywną fugą.
Nadmiar taśmy dylatacyjnej i folii odcina się dopiero po wykonaniu posadzki. Najczęstszą przyczyną słabej akustyki podłogi pływającej nie jest sam materiał, lecz sztywne połączenie wylewki ze ścianą, rurą lub progiem.
Obciążenia
Karta techniczna dopuszcza stosowanie STYRAKU pod podkładem posadzkowym przy obciążeniu użytkowym nie większym niż 4,0 kN/m², czyli ok. 400 kg/m². Obciążenie użytkowe pomieszczeń mieszkalnych według PN-EN 1991-1-1 wynosi 1,5 kN/m², a zastępcze obciążenie od lekkich ścianek działowych 0,5–1,2 kN/m², więc typowe mieszkania mieszczą się w tym zakresie. Wylewka rozkłada ciężar mebli i urządzeń na większą powierzchnię płyt. Ciężkie ścianki murowane nie powinny stać na podłodze pływającej.
Wskazówki wykonawcze
- Płyty należy chronić przed uszkodzeniami, ogniem oraz rozpuszczalnikami organicznymi i ich oparami.
- Po ułożonych płytach nie należy chodzić bez potrzeby ani ustawiać na nich ciężkich materiałów przed wykonaniem wylewki.
- STYRAK jest izolacją przede wszystkim akustyczną. Ze względu na małą grubość jego wkład w izolację cieplną jest ograniczony, np. płyta 53/50 mm ma opór RD = 1,10 m²·K/W.
Informacja końcowa
Podane parametry są wartościami deklarowanymi przez producenta w karcie technicznej wyrobu. Wskaźnik ΔLw opisuje właściwości płyty w warunkach badania. Rzeczywista izolacyjność akustyczna stropu zależy od całego układu warstw, konstrukcji stropu i jakości wykonania. O doborze rozwiązania w konkretnym budynku decyduje projektant, a przed zamówieniem należy sprawdzić aktualną deklarację właściwości użytkowych wyrobu.