STYRPAPA 80

STYRPAPA 80 to płyta termoizolacyjna z białego styropianu EPS 80, fabrycznie oklejona papą podkładową. W jednym elemencie łączy izolację cieplną dachu i podkład pod papę wierzchniego krycia. Jest przeznaczona do dachów płaskich i spadzistych o nachyleniu do 20°, nowych i remontowanych, kryjąc je papą. Jest to ekonomiczna odmiana płyty do dachów o typowych, umiarkowanych obciążeniach.

Parametry deklarowane

• współczynnik przewodzenia ciepła rdzenia λD: 0,038 W/(m·K)
• naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu CS(10): ≥ 80 kPa
• wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni: ≥ 0,10 MPa (100 kPa), także po 24 h w temperaturze +80°C i −20°C oraz po 24 h w wodzie
• wytrzymałość na oddzieranie papy od styropianu: ≥ 20 N·mm/mm
• klasyfikacja ogniowa dachu: BROOF(t1), nierozprzestrzeniający ognia (NRO), w zakresie określonym w Krajowej Ocenie Technicznej
• grubość: 50–300 mm, co 10 mm; długość: 1000, 1500 lub 3000 mm; szerokość do 1000 mm
• opór cieplny przykładowo: 200 mm – R = 5,25 m²·K/W, 250 mm – R = 6,55 m²·K/W

Budowa i zasada działania

Rdzeń płyty stanowi styropian EPS 80. Do jego powierzchni fabrycznie przyklejona jest klejem poliuretanowym asfaltowa papa podkładowa na osnowie z welonu szklanego. Płyty mogą być oklejone papą jedno- lub dwustronnie. Na dwóch sąsiednich krawędziach papa wystaje poza obrys styropianu o 50–100 mm. Te pasy tworzą zakłady, które po ułożeniu przykrywają styki z sąsiednimi płytami. W efekcie na całej połaci powstaje ciągła warstwa papy podkładowej.

Papę wierzchniego krycia zgrzewa się do papy fabrycznej, a nie bezpośrednio do styropianu. Warstwa papy chroni rdzeń przed płomieniem palnika. Na stykach płyt płomień trzeba jednak prowadzić ostrożnie, aby nie przegrzać styropianu. Papa fabryczna nie jest wliczana do liczby warstw pokrycia dachowego. Nad nią wykonuje się pełne pokrycie papowe zgodnie z projektem.

Korzyści

• Izolację i podkład pod pokrycie układa się w jednej operacji, co skraca czas robót na dachu.
• Styropian od razu jest zabezpieczony papą przed płomieniem palnika i uszkodzeniami podczas dalszych robót.
• Płyty mogą mieć stałą grubość albo zmienną, jako płyty spadkowe, co pozwala nadać połaci spadek w kierunku odwodnienia.
• Duże formaty, do 1000 × 3000 mm, ograniczają liczbę styków na połaci.

Obciążenia i wybór odmiany

Na dachu płaskim nad izolacją nie ma warstwy rozkładającej obciążenia, więc płyty przejmują bezpośrednio ciężar pokrycia i śniegu oraz nacisk osób wchodzących na dach. Obciążenia typowego dachu przedstawiają się następująco:

• pokrycie papowe: ok. 0,1 kN/m² (ok. 10 kg/m²)
• śnieg według PN-EN 1991-1-3, dla większości obszaru Polski: ok. 0,6–1,3 kN/m² (60–130 kg/m²), na terenach górskich więcej
• obciążenie dachu dostępnego wyłącznie w celu konserwacji: ok. 0,4 kN/m² (40 kg/m²)

Łącznie daje to zwykle 1–2 kN/m², wielokrotnie mniej niż wytrzymałość rdzenia CS(10) 80 kPa. STYRPAPA 80 jest właściwa dla dachów, na które wchodzi się rzadko, wyłącznie w celu przeglądów. Rdzeń EPS 80 jest jednak bardziej miękki niż EPS 100 i słabiej znosi skupiony nacisk stóp przy częstym chodzeniu. Na dachach z urządzeniami wymagającymi regularnego serwisu lub przy częstym ruchu pieszym zaleca się STYRPAPĘ 100 albo STYRPAPĘ 200.

Jaka grubość izolacji

Według analiz opublikowanych przez Polskie Stowarzyszenie Producentów Styropianu przy dociepleniu istniejących budynków opłaca się uzyskać standard wymagany dla nowych budynków. Dla dachów i stropodachów oznacza to zwykle 25–30 cm styropianu. W przykładowym domu jednorodzinnym analizowanym przez stowarzyszenie 30 cm styropianu o λ 0,038 dało na dachu współczynnik U = 0,126 W/(m²·K), przy wymaganiu U ≤ 0,15 W/(m²·K).

Ochrona przeciwpożarowa

Rdzeń styropianowy ma klasę reakcji na ogień E. Przekrycie dachowe wykonane z płyt STYRPAPA uzyskało klasę BROOF(t1) odporności dachu na ogień zewnętrzny i jest nierozprzestrzeniające ognia (NRO). Klasyfikacja dotyczy dachów o nachyleniu do 20° wykonanych na podkładzie niepalnym o grubości co najmniej 10 mm, na podkładzie drewnianym lub drewnopochodnym o grubości co najmniej 16 mm, ze szczelinami do 5 mm, albo na podkładzie stalowym.

Wskazówki wykonawcze

• Płyty układa się na podłożu nieodkształcalnym i równym: betonowym, drewnianym, z zaprawy cementowej, z blachy trapezowej lub na istniejącym pokryciu dachowym przy remoncie.
• Płyty mocuje się łącznikami mechanicznymi lub klejem. Przy płytach oklejonych jednostronnie stosuje się klej do styropianu, bitumiczny lub poliuretanowy, a przy oklejonych dwustronnie klej do papy. Klej nakłada się bezpośrednio na podłoże.
• Mocowanie musi zabezpieczać płyty przed działaniem wiatru, szczególnie w strefach narożnych i krawędziowych dachu. Rodzaj i liczbę łączników określa projekt.
• Płyty należy chronić w transporcie i na składowisku przed uszkodzeniami, wysoką temperaturą, silnym nasłonecznieniem i opadami. Nie wolno dopuszczać do ich kontaktu z rozpuszczalnikami organicznymi.

Informacja końcowa

Podane parametry są wartościami deklarowanymi przez producenta w karcie technicznej wyrobu i w Krajowej Ocenie Technicznej ITB. Wartości obciążeń mają charakter poglądowy i nie zastępują obliczeń. Wymagana izolacyjność dachu to obecnie U ≤ 0,15 W/(m²·K). Grubość płyt dobiera projektant, uwzględniając cały układ warstw i wpływ łączników. Przed zamówieniem należy sprawdzić aktualną deklarację właściwości użytkowych wyrobu.